Uil is jarig.
Hij heeft een kroon op zijn kop.
En hij geeft een feest.
Er is taart en koek.

‘Waar zijn de kaarsjes?’ vraagt Vos.
‘Kaarsjes?’ lacht Uil. ‘Waarom wil jij kaarsjes?
Het is niet eens donker!
En het is ook geen nacht.’

‘Er moeten kaarsjes op de taart’, zegt Vos.
‘Zo hoort dat als je jarig bent.’
Dat vindt Haas ook.
Dus haalt Uil gauw een kaars.
En nog een.

‘Ben jij nog maar twee?’ vraagt Haas verbaasd.
‘Twee wat?’ vraagt Uil.
‘Twee jaar, natuurlijk’, lacht Vos.
Uil denkt na. Dan schudt hij zijn kop.
‘Ik ben niet twee en ik ben niet jaar.

Ik ben gewoon jarig’, zegt hij.
Gewoon jarig is ook leuk.
Uil zet de kaarsen op de taart.
Haas steekt ze aan.
Want dat durft Uil niet zelf.

‘Mooi, he?’ zucht Uil.
Hij kijkt lang naar de taart.
‘Toe dan, Uil! Toe, blaas!’ zeurt Vos.
‘Blazen?’ vraagt Uil. ‘Waarom?’
‘Je moet de kaarsen uitblazen’, legt Haas uit.
‘En dan mag je een wens doen.’

‘Eerst moeten de kaarsen aan.
En dan moeten ze meteen weer uit!’ moppert Uil.
‘Je weet niet wat je wilt, Haas.
En jij ook niet, Vos.
Maar ik wel!
Ik wil dat de kaarsen branden.

Dat vind ik mooi.’
‘Als jij niet blaast…
dan doe ik het zelf wel!’ roept Vos.
En ja, hij blaast allebei de kaarsen uit.
In één keer!
‘Ik wens een groot stuk taart’, zegt hij vlug.

Uil is zo boos, zo boos!
‘Het is mijn verjaardag!
Het zijn mijn kaarsen.
Het is mijn wens.
En het is mijn taart!’ huilt hij.

Uil is boos en Vos is boos.
Dit is geen leuk feest meer.
‘Stop! Hou op!’ gilt Haas.
En ze pakt een groot mes…
‘Kijk uit, Haas! Dat mes is scherp!’ schrikt Vos.

Maar het is al te laat!
Haas ploft het mes in de taart.
Kijk, nu is de taart niet meer heel.
Maar dat geeft niet.

Want er is een stuk voor Vos.
En een stuk voor Haas.
En een stuk met kaarsen voor Uil.

Nu wordt het toch nog echt feest.
Haas steekt de kaarsen weer aan.
Uil laat ze heel lang branden.
Vos heeft zijn stuk al lang op.
Dan pas blaast Uil de kaarsen uit.
En hij doet nog een wens ook.

‘Ik wens… ik wens…
Ik wens dat ik morgen weer jarig ben’, zegt Uil.
‘Want jarig zijn is leuk.’
Dat vindt Vos ook.
‘Heb je dan weer taart?’ vraagt hij.
‘Met kaarsjes?’